خوردن فايبر مقدار بيشترى كلسترول كاهش مىيابد . بديهى است ، مقدار كلسترول خون نيز بستگى دارد به مقدار چربى كه خورده مىشود . يعنى هرچه چربى بيشترى خورده شده باشد ، خوردن فايبر تأثير بيشترى در كاهش كلسترول دارد . ولى با اين همه Jenkins در سال گذشته در تحقيقى نشان داد كه حتى در مورد اشخاصى كه مقدار چربى مصرفى آنها كم است نيز خوردن فايبر در كاهش كلسترول آنها مؤثر است . Jenkins آزمايشى براى مقايسه نتايج يك رژيم غذايى بسيار مناسب با نتايج حاصل از خوردن فايبر براى كاهش كلسترول انجام داد . در اين آزمايش 43 نفر داوطلب كه همه داراى كلسترول زيادى بودند انتخاب و رژيم غذايى خاصى به اين شرح براى آنها تعيين نمود : در رژيم غذايى آنها مقدار چربى كم بود ، يعنى كمتر از 20 درصد كالرى روزانه آنها از چربى تعيين شده بود كه 4 درصد آن فقط چربيهاى اشباع شده بود و 50 ميلىگرم نيز در غذاى آنها كلسترول وجود داشت . به همهء آنها مقدار زياد 60 - 50 گرم در روز فايبر داده مىشد ( البته اين مقدار فايبر در روز مقدار زيادى است زيرا به طور متوسط در روش تغذيه معمولى شايد كمتر از 15 گرم در روز فايبر خورده شود ) ولى در نصف مدت آزمايش به آنها غذاهايى شامل جو ، حبوبات ، سبوس جو دوسر و خوراكهايى شامل دانه اسفرزه كه از نظر فايبر محلول در آب غنى هستند ، داده مىشد . نتيجه در دوره‌اى كه غذاى آنها شامل فايبرهاى محلول در آب بود ، كلسترول آنها 5 درصد كمتر بود و ضمنا Jenkins نتيجه گرفت اشخاصى كه رژيم غذايى بهداشتى كم‌چربى دارند با خوردن فايبر كلسترول آنها باز هم بيشتر كاهش مىيابد . در سالهاى اخير تجويز و مصرف داروهاى شيميايى كاهش كلسترول كه در ضمن همه آنها داراى عوارض جنبى زيادى هستند ، سر به آسمان مىزند . تحقيقات نشان مىدهد كه خوردن خوراكهاى داراى مقدار زيادى فايبر ، چيزى بين داشتن يك رژيم